Yulin Kuang, de scenarioschrijver achter de recente Netflix-hit People We Meet On Vacation, maakt niet alleen meeslepende liefdesverhalen; ze jaagt ook een kinderdroom op het ijs na. Hoewel Kuang vooral bekend staat om het verfilmen van de romans van Emily Henry tot zwijmelende scenario’s, leidt hij een verrassend dubbelleven als volwassen recreatieve kunstschaatser, aangewakkerd door een decennialange obsessie met Olympische kampioenen.
Een laatbloeiende passie
Kuang’s reis naar de ijsbaan begon met de Olympische Spelen van 1998 in Nagano, waar ze gefascineerd raakte door de rivaliteit tussen Tara Lipinski en Michelle Kwan. Ondanks dat ze haar ouders op zevenjarige leeftijd om lessen smeekte, hielden financiële beperkingen haar van het ijs. Pas in 2018 waagde ze, geïnspireerd door de Canadese ijsdanseressen Tessa Virtue en Scott Moir op de Spelen in Pyeongchang en de weergave van schaatsen in verschillende romans, eindelijk de sprong.
“Waarom ik niet? Wat houdt mij tegen?” vroeg Kuang zich af voordat ze een les boekte bij Sharon Carz, een stuntdubbel uit de film The Cutting Edge. Door het toeval kon ze gebruik maken van voorkennis over de skatescènes in de film. Ze nam zelfs lessen bij Frank Carroll, de voormalige coach van Kwan, als verjaardagscadeau – een “full-circle” moment dat nog aangrijpender werd door het overlijden van Carroll in 2024.
Obsessie en verbetering
Kuang omarmt het veeleisende karakter van skaten en geeft toe dat het ‘een bepaald obsessief type’ aantrekt. Ze besteedt ongeveer vijf uur per week, inclusief lessen bij Carz en zelfstandig oefenen, en vult haar training aan met danslessen om de vloeibaarheid te vergroten. Hoewel ze geen interesse heeft in competitie (“Ik denk dat dat mijn ultracompetitieve psychotische kant zou triggeren”), treedt ze op tijdens de kerstshows van haar ijsbaan, waaronder een gedenkwaardige routine als schaatsnon tot “Hoe los je een probleem op zoals Maria?”
Lessen op en naast het ijs
Voor Kuang is skaten meer dan een hobby; het is een mentale reset en een bron van onverwachte professionele wijsheid. Het advies van haar coach – “Probeer niet naar beneden te springen, spring gewoon omhoog. De zwaartekracht doet de rest” – is een leidend principe in haar carrière geworden. Op dezelfde manier versterkt de mantra van wijlen Frank Carroll – “Kilometers, lieve, dat is de sleutel” – het belang van consistente inspanning.
“Het is zo’n cliché, maar het allereerste wat je leert bij het skaten is hoe je moet vallen en weer opstaan”, reflecteert Kuang. “Ik denk dat dat heel belangrijk is, want niet elke film zal het goed doen en niet iedereen zal het leuk vinden wat je doet. Dus dan is het zo van: oké, tijd om weer op te staan en weer aan het werk te gaan.”
Momenteel balanceert Kuang haar atletische bezigheden met haar volgende project: het schrijven en regisseren van de bewerking van Emily Henry’s Beach Read. Hoewel details over de casting nog niet bekend zijn, wordt er gespeculeerd over de mogelijkheid dat Hudson Williams, ster van Heated Rivalry, meedoet aan de productie. Kuang beschrijft Williams als ‘mooi’ en ‘een ster’, wat duidt op een mogelijke samenwerking.
Het verhaal van Kuang illustreert een bredere trend: professionals streven steeds vaker veeleisende hobby’s na om carrières onder hoge druk in evenwicht te brengen. Haar toewijding aan skaten onderstreept, net als haar toewijding aan het vertellen van verhalen, de kracht van doorzettingsvermogen bij het bereiken van zowel creatieve als persoonlijke vervulling.
