Eleanor Roosevelt od początku nie była najbardziej pewną siebie osobą publiczną. Urodzona w zamożnej rodzinie w Nowym Jorku, dźwigała ciężar przywilejów, ale nie była łatwa w obsłudze. Była boleśnie nieśmiała. Potem tragedia nadeszła wcześnie. Jej rodzice zmarli, gdy nie miała nawet dziesięciu lat.
Brzmi ponuro. I tak było.
Ale oto zwrot akcji. Najszczęśliwsze lata w jej życiu przyszły po stracie. Te trzy lata w pensjonacie pod Londynem zmieniły wszystko. Dobrze jej tam poszło. Nauczyła się stać na własnych nogach. Ukończyła szkołę w wieku 18 lat z nowym poczuciem siebie.
„Najszczęśliwszym okresem w moim życiu” – powiedziała – „to trzy lata, które spędziłam w szkole z internatem dla dziewcząt pod Londynem”.
Dlaczego jest to dla Ciebie ważne? Możesz czuć się nieśmiały. Być może straciłeś ukochaną osobę, gdy byłeś młody. Być może szukasz własnego bezpiecznego schronienia. Eleanor znalazła ją w klasie, z dala od domu. Budowała odporność, gdy nikt nie patrzył.
Spójrz na jej późniejsze życie. Małżonka prezydenta. Dyplomata. Obrońca praw człowieka. Bez wcześniejszego przygotowania się tam nie dostaniesz. Nieśmiała dziewczyna z Nowego Jorku nauczyła się mówić. Nauczyła się przewodzić. Zdała sobie sprawę, że rodzina to nie tylko bliscy ludzie. Oto kim się stajesz.
Zacznij od małych rzeczy. Znajdź swój pensjonat. Nie musi to być w Anglii. To może być praca. Hobby. Cichy pokój. Buduj dalej od tego punktu.
